τρυποκάρυδος

Το φεγγάρι δεν φταίει. Δεν είναι παρά ένα χοντρό χαζό αντικείμενο, η κολοκύθα τ’ ουρανού. Το φεγγάρι έχει τα χάλια του, για να πούμε την αλήθεια. Σταχτί, τσουρουφλισμένο, στο χρώμα που ‘χουν τα απόνερα της λάντζας. Ένα μπαγιάτικο στρογγυλό μπισκοτάκι, γεμάτο σημάδια. Κάθε πέτρα που βόσκει αδέσποτη στο ηλιακό μας σύστημα πάει και πέφτει πάνω του. Έχει πετροβοληθεί, τσουρουφλιστεί, κοπανιστεί, κοροϊδευτεί γεμάτο καλόγερους και σπυριά. Αν οι ερωτευμένοι διάλεξαν το ταλαίπωρο αυτό ερείπιο, το βασανισμένο αυτό κλωτσοσκούφι, το βλογιοκομμένο αυτό σκουπιδότοπο για θεματοφύλακα των ονείρων τους, το φεγγάρι δεν φταίει.

Τομ Ρόμπινς, «Τρυποκάρυδος», εκδόσεις Αίολος