ανθισμένη αμυγδαλιά

IMG_1885 IMG_1893

«Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά με τα χεράκια της

κι εγέμισ’ από άνθη η πλάτη η αγκαλιά και τα μαλλάκια της.»

IMG_1902 IMG_1894

Αυτοί είναι οι πρώτοι στίχοι από το θρυλικό ποίημα του Δροσίνη για την «ανθισμένη αμυγδαλιά» που «τρυπώνει» στο μυαλό μου κάθε φορά που εμφανίζονται τα πανέμορφα λευκά ή ροζ άνθη στον αέρα.

IMG_1896 IMG_1897

Το ποιηματάκι, που έμελλε να γίνει θρύλος, γράφτηκε για την μικρή ξαδέρφη του ποιητή, την οποία είδε ένα πρωί να τινάζει τον κορμό του δέντρου και να λούζεται στα άνθη του. Την εποχή εκείνη, το 1882, ο Δροσίνης δημοσίευε τα έργα του με το ψευδώνυμο «Αράχνη».

IMG_1898 IMG_1900

Η ιστορία όμως της αμυγδαλιάς δεν σταμάτησε εκεί. Λίγα χρόνια αργότερα, ένας ράπτης από το Άργος, ο Γεώργιος Κωστής, μελοποίησε το ποίημα, το οποίο έμελλε να γίνει τεράστια επιτυχία στις ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις, που βρίσκονταν σε επιφυλακή στα σύνορα, λόγω αναταραχών που είχαν ξεσπάσει στα Βαλκάνια. Από τους στρατιώτες, αυτό το τραγούδι έγινε αγαπητό και μια από τις πιο διάσημες καντάδες που ακούγονταν κάτω από τα μπαλκόνια των κοριτσιών!

IMG_1901 IMG_1899