η μετακόμιση

Η κυρία Ευρυδίκη σκέφτεται τον πρώτο της έρωτα.

Έρωτας είναι ένα περίπτερο, μυρωδιά από εφημερίδες, σοκολάτες Ίον, Αμερική, ταξίδι κι εκτοπισμός. 

Έρωτας είναι όταν στέλνεις ένα γράμμα χωρίς διεύθυνση στην Αμερική ή την Ελλάδα και το γράμμα δεν φθάνει ποτέ στον προορισμό του. Εσύ το γνωρίζεις και συνεχίζεις να στέλνεις γράμματα που δεν θα φτάσουν ποτέ.

Έρωτας είναι μια κρυμμένη συλλαβή στο τέλος ενός ονόματος. Έρωτας είναι να μην ξέρεις αν είναι άντρας ή γυναίκα, αλλά να μη λιγοστεύει αυτό που δεν ξέρεις τον έρωτα, γιατί ο έρωτας είναι πιο πολύ και πιο πάνω από αυτό που ξέρεις.

Έρωτας είναι να θες να μην υπάρχουν ποτέ ξανά και για κανέναν φυλακή και εξορία.

Έρωτας είναι μια φέτα καρπούζι το καλοκαίρι, η γεύση για πρώτη φορά, το χιόνι για πρώτη φορά, ένα παλτό μέσα στο καλοκαίρι, η κόρη μου, το Λεοφωρείον ο Πόθος, που άκουγε η μαμά στο ραδιόφωνο, η καλοσύνη των ξένων, έρωτας είναι το μαξιλάρι που μου έκανε δώρο η κόρη μου…

Όλα αυτά κι άλλα τόσα είναι μέσα στο μυαλό της. Στους ψυχολόγους του Κέντρου παραδίδει μια λευκή κόλλα. Είναι μερικά πράγματα που δεν μπαίνουν σε λέξεις. Ακόμα και οι συγγραφείς το γνωρίζουν αυτό. Κάποια πράγματα αντιστέκονται στις λέξεις. Εκεί, σε αυτά, κρύβεται ο έρωτας.

……………………………….

… εκεί θα μπορούσε η κυρία Ευρυδίκη να της μιλήσει για το βότσαλο. Να της πει ότι, όταν πεθαίνεις, η φύση μένει αμέτοχη, ασυγκίνητη και αδιάφορη, τίποτα δεν αλλάζει. Η άμμος, τα βράχια, τα βουνά, όσα στη ζωή σου έτυχε να αγαπήσεις μέσα στη φύση, μένουν αμετάβλητα, αδρανή όπως ένα βότσαλο, και πως η σκέψη αυτή κάπως την ταράζει, ίσως και να την τρομάζει. Και ναι, αυτή θα ήταν η επιθυμία της: Κάθε που πεθαίνει ένας άνθρωπος στη Γη, το σήμα να στέλνεται από άκρη σ’ άκρη της οικουμένης, και κάποιος, ας πούμε ένα μικρό αγόρι, ίσαμε εννιά χρονών, σε κάποια ακτή, σε κάποια μακρινή θάλασσα, σε κάποιο χαμένο στους ωκεανούς νησί, να μαζεύει ένα βότσαλο. Να το ρίχνει μέσα στο νερό. Στους κύκλους που κάνει έως ότου βυθιστεί μέσα στο βυθό, η αδιαφορία της φύσης αναστατώνεται. Το αμέτοχο θρυμματίζεται. Το βότσαλο είναι ο τρόπος της φύσης να μην είναι απαθής κι αδιατάρακτη.

 

Η μετακόμιση, Φωτεινή Τσαλίκογλου, εκδόσεις Καστανιώτη